|
«Nân»
(Ta dish se nana po ju pret) (E nana ju po ju përcjell) (Nana në prag aty ngel në derë) (Dy javë, dy vjet, iku kjo verë)
Zemra po dhemb E lotin mezi po e mban Ju tash po ikni, do qani pak Do harroheni, për jetë ma t’mirë, e di
E ne na duket, shohim hijet Në korridor ecin me vrap Dëgjojmë zërat, hala n’oborr
E qeshun me t’madhe Hap dritaren, e askush nuk asht aty Marr t’shtroj për t’fjet n’divana e n’tok Baj za, askush s’përgjigjet
Ta dish se nana po ju pret E nana ju po ju përcjell Nana në prag aty ngel në derë Dy javë, dy vjet, iku kjo verë
Rri e kujtoj Kyt vend që dikur s’pat qetësi Rrëmujë e ngrohtë Gjithë librat n’tok Shpejt u ba ftohtë Shkretinë e plot
Ta dish se nana po ju pret E nana ju po ju përcjell Nana në prag aty ngel në derë Dy javë, dy vjet, iku kjo verë
(Ta dish se nana po ju pret) (E nana ju po ju përcjell) (Nana në prag aty ngel në derë) (Dy javë, dy vjet, iku kjo verë)
(Ta dish se nana po ju pret) (E nana ju po ju përcjell) (Nana në prag aty ngel në derë) Dy javë, dy vjet, iku kjo verë
Kur po vjen, moj nan? Se malli m’than Po moѕ u mërzit Nana kа me t’prit
|
«Mamá»
(Que sepas que mamá os está esperando) (Y mamá os despide) (Mamá se queda en el umbral de la puerta) (Dos semanas, dos años, este verano se ha ido)
Me duele el corazón Y apenas puedo contener las lágrimas Ahora os vais, lloraréis un poco Os olvidaréis, por una vida mejor, lo sé
Y a nosotros nos parece ver las sombras Van corriendo por el pasillo Aún oímos las voces, en el patio
Oigo reírse a carcajadas Abro la ventana, y no hay nadie Me preparo para dormir en el sofá y en el suelo Hago ruido, pero nadie responde
Que sepas que mamá os está esperando Y mamá os despide Mamá se queda en el umbral de la puerta Dos semanas, dos años, este verano se ha ido
Me quedo recordando Este lugar que antes no conocía la calma Un cálido desorden Todos los libros en el suelo Rápidamente se volvió frío Una desolación total
Que sepas que mamá os está esperando Y mamá os despide Mamá se queda en el umbral de la puerta Dos semanas, dos años, este verano se ha ido
(Que sepas que mamá os está esperando) (Y mamá os despide) (Mamá se queda en el umbral de la puerta) (Dos semanas, dos años, este verano se ha ido)
(Que sepas que mamá os está esperando) (Y mamá os despide) (Mamá se queda en el umbral de la puerta) Dos semanas, dos años, este verano se ha ido
¿Cuándo vienes, hijo mío? Porque la nostalgia me está consumiendo Pero no te preocupes Mamá te va a esperar
|